Φλεγόμενος Χορός

Οι δαίμονες γεννιούνται τις νύχτες

Γλεντάνε με το σεληνοφως, χορεύοντας ύμνους και σκοτάδια των διαλεγμένων

Πέφτουν απ’ τον Φλεγόμενο Τόπο τους και φέρνουν αρώματα μαγευτικά γεμάτα σκότος

Εμείς ελέγχοντας τη βαρύτητά των σκέψεών μας του προσκαλούμε

Ο καθένας τους ξεχωριστός, να ψάλλει τον δικό του ύμνο

Εμείς να χορεύουμε υπνωτισμένα γύρω απ’ τη φωτιά

μανιωδώς μέσα της

Καιγόμαστε απ το ρυθμό

αδρεναλίνη

στο μυαλό μας μόνο μουσική

κίνηση   ιδρώτας   κύκλοι

ατέλειωτοι κύκλοι

Οι δαίμονες αντανακλούν στα μάτια μορφές μελαμψές που αλλάζουν συνεχώς

Η μουσική δυναμώνει

Οι κινήσεις γρηγορεύουν

Οι πράξεις μας σκοτεινές παράλογες βγαλμένες απ τα σκοτάδια μας

Εμείς

οι δαίμονές μας

Μα μόνο η μουσική μπορεί

Μόνο η φωτιά

Καιγόμαστε

Μα καίγονται κι αυτοί

Η φωτιά   

Ο ήλιος

Ο ήλιος

καίει

του δαίμονες

τους κάνει στάχτη.

 

α-σαρκη

Αν δεν είχα σάρκα

θα ‘μπαινε ο άνεμος

μες τα στήθια μου

Η θάλασσα θα μου

‘βαφε διάφανα

τα μαλλιά

Αν δεν είχα σάρκα

τ’ άγγιγμά μου θα σας

ζέσταινε το αίμα

η ανάσα μου θα σας

πάγωνε τα σωθικά.

Κι έτσι,

χωρίς σάρκα

άυλη

θα σας αγκάλιαζα σφικτά

και θα ανάσαινα βαθιά

μες την καρδιά σας..

σιωπή

ένα θεριό

κάτω απ’ το δέρμα μου

μες στον εγκέφαλό μου

αρπάζει λυσσασμένα

την κάθε μου σκέψη

την καταβροχθίζει

και την ξαναγεννάει

επί χίλια

η κάθε σκέψη γίνεται φωνή

κι ακούω  τρελές φωνές

να με ζαλίζουν

το θεριό να μη δαμάζεται

οι φωνές να μη σωπαίνουν

να, τώρα

μπέρδεψα το εγώ με το θεριό

και τις φωνές με τη φωνή μου

Σιωπή.